ถ้าจะหานิยามอะไรที่เป็นตัวของผมแล้ว ผมคิดว่าเพลงนี้เป็นนิยามที่ตรงที่สุดในการอธิบายความเป็นตัวของผม....

เบื้องบนเป็นแผ่นฟ้ากว้าง เบื้องล่างเป็นธารน้ำใส

ตัวฉันมีกาน้ำหนึ่งใบ กับกองฟืนที่วางอยู่เรียงราย

อยู่มา ปีแล้วปีเล่า วันเก่าๆ ก็ผ่านเลยไป

คืบคลานเข้าสู่วันใหม่ ลมหายใจยังอบอุ่นในทรวง

ฉันไม่เคยคิดอื่นใด ที่ยาวไกลเกินสุดขอบฟ้า

เราพบกันใต้ดวงตะวันรอน ยามจะนอนฉันจะกล่อมนิทรา

เราพบกันแล้วพากันก้าวไป ไปเก็บไม้เก็บฟืนมาต้มกา

น้ำเดือดเรามาแบ่งกันกิน ฟืนหมดเราช่วยกันเก็บฟืน

...บางคนว่าฉันเป็นคนบ้า บางคนว่าสติไม่ค่อยดี

บางคนว่าฉันเป็นเช่นนี้ เพราะผิดหวังในสิ่งที่ตั้งใจ

ฉันไม่เคยคิดอื่นใด ที่ยาวไกลเกินสุดขอบฟ้า

เราพบกันใต้ดวงตะวันรอน ยามจะนอนฉันจะกล่อมนิทรา

เราพบกันแล้วพากันก้าวไป ไปเก็บไม้เก็บฟืนมาต้มกา

น้ำเดือดเรามาแบ่งกันกิน ฟืนหมดเราช่วยกันเก็บฟืน...

ครั้งหนึ่งผมเคยเฝ้าถามใครต่อใครหลายคนว่า ที่จริงแล้ว "ศิลปะคืออะไร?" คำตอบที่ได้ก็หลากหลาย เป็นไปตามทัศนะของแต่ละคน แต่แล้วก็มีคนๆ นึงบอกกับผมว่า "ศิลปะคือการลอกเลียนธรรมชาติ"

อืมม นั่นเป็นนิยามที่ฟังดูง่ายๆ และน่าสนใจทีเดียว แต่ไหนแต่ไรมา ตั้งแต่มนุษย์เริ่มรู้จักคำว่า "ศิลปะ" มันก็เกิดขึ้นมาจากความพยายามถ่ายทอดสิ่งที่ตนเห็น สิ่งที่ตนคิดออกมาให้ผู้อื่นได้เห็น ได้คิด ได้เข้าใจเหมือนกับผู้สร้างผลงาน ซึ่งมันก็มีอยู่ในธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่พบเจอมาอยู่แล้ว

ไม่แปลกหรอก ถ้าหากว่ามีใครคนใดคนนึง แบกเฟรมผ้าใบและขาตั้งขึ้นไปบนเนินเขาแล้วพยายามถ่ายทอดสิ่งที่ตนเห็นลงไปบนผืนผ้าใบนั่น

ไม่แปลกหรอก ที่ใครคนนึงจะจดจ่อเฝ้าดูการย่างเหยาะของชาติอาชาอันสง่าผ่าเผย จึงพยายามเขียนออกมาจนดูราวกับว่ามันจะมีชีวิตอยู่ตลอดไปในกระดาษแผ่นหนึ่ง

ไม่แปลกเลย ที่อาจารย์จะพึงสอนศิษย์ให้ลอกเลียนจิตรกรรมอันอำไพของตน เพื่อให้ศิษย์ได้เดินตามและเป็นแบบอย่างแก่รุ่นต่อๆ ไป นัยว่าท่านนั้นมีชีพเป็นอมตะแม้กายจะกลับสู่ธุลีดินไปช้านาน

จะแปลกไหม? หากผลงานของคนหนึ่งคนใดพึงใจจะมีชิ้นเดียว แต่กลับพบเป็นร้อยเป็นพันในตะกร้าร้านขายของเก่า

แปลกหรือไม่? หากศิลปินผู้หนึ่งจะคว้าเอาผลงานของศิลปินอื่นมาตู่ว่า ตนนั้นเหนื่อยยากปางตายกว่าจะรังสรรค์งานชิ้นนี้ได้สำเร็จ

คงแปลกดี หากผู้มีฝีมือจะฉวยเอาจินตนาการของผู้อื่นมาอวดคนทั้งโลกา มาตรว่าไม่มีใครรู้เห็น

"สามัญสำนึก", "หิริโอตัปปะ", "ใจเขาใจเรา" ยังขาดแคลนนักในหมู่เรา ใครมีหูจงฟังเถิด...

ทำมัน 2 อาทิตย์ หน้ามืดเลย ได้มา 30 วิ T T และแล้วก็ได้โดดไปทำโปรเจคอื่นซักที เย้!